Alergia
Termin: „alergia” został użyty już w 1906 roku przez wiedeńskiego pediatrę i naukowca, Clemensa Petera von Pirqueta. Problem alergii jest więc znany badaczom nie od dziś. Dzięki wielu doświadczeniom i pracom, poświęconym owej tematyce, jesteśmy obecnie w stanie skutecznie przeciwdziałać alergii.
Samo słowo "alergia" pochodzi od dwóch greckich wyrazów: allos, czyli "inny" oraz ergon, oznaczające w języku polskim „pracę”. Można więc zdefiniować je jako "reakcję organizmu na nieszkodliwe substancje". W swej łagodnej formie przyjmuje ona postać kataru bądź kaszlu. Jednak w wyjątkowych przypadkach może ona doprowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, a nawet śmierci.
Zadaniem układu immunologicznego (odpornościowego) jest ochrona naszego organizmu przed wszelkimi chorobami. Białe ciałka krwi, zwane limfocytami, stale krążą po organizmie, szukając wrogich najeźdźców. Kiedy obca komórka (lub jakakolwiek inna obca substancja) zostaje wykryta, wówczas limfocyty wysyłają substancje chemiczne jako posłańców, którzy z kolei wzywają makrofagi (inny typ białych ciałek krwi) do walki z najeźdźcą.
Z pewnych powodów układ immunologiczny czasami reaguje na nieszkodliwe, obce substancje lub komórki w sposób chorobowy, zwany alergią.
Alergen, zwany również antygenem, jest substancją, która prowokuje reakcję alergiczną. Przeciwciało produkowane jest przez organizm w odpowiedzi na alergen. Kiedy osoba podatna na alergię zetknie się z antygenem, jej organizm reaguje, produkując przeciwciała. Alergeny i przeciwciała wiążą się, uwalniając pewne substancje chemiczne.
Alergia jest nieprawidłową reakcją na ogólnie nieszkodliwą substancję, która pojawia się u osoby predysponowanej i spowodowana jest przez połączenie: antygen-przeciwciało. Wszystkie wyżej wymienione procesy prowadzą do uwolnienia histaminy i innych substancji czynnych, powodujących alergiczną reakcję naszego organizmu.
Jednym z zagrożeń cywilizacji są coraz to powszechniejsze alergie typu: kontaktowego (kosmetyki, detergenty), pokarmowego (leki, pokarm) i wziewnego (pyłki, roztocza). Alergeny, u niektórych, mogą powodować: wykwity skórne, niestrawność, katar sienny, astmę i inne dolegliwości. Schorzenia te w najostrzejszej formie objawiają się u osób najmniej gotowych do walki z nimi, czyli dzieci.
Alergie pokarmowe
Alergia pokarmowa jest reakcją naszego organizmu na substancje, które dostają się do niego poprzez przewód pokarmowy. Chodzi tutaj zarówno o pokarmy, składniki pokarmowe, jak i substancje chemiczne, takie jak: dodatki do żywności, leki itp. Reakcje alergiczne najczęściej pojawiają się na skórze w formie wykwitów, izolowanego świądu, pokrzywki, egzemy itd. Co piąty przypadek dotyczy zaś przewodu pokarmowego. Częste symptomy to: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunki itp. Nieco rzadsze są reakcje oskrzelowo-płucne w postaci duszności, kaszlu, a nawet ostrego napadu astmy.
Przewlekłe formy alergii
Przewlekłe formy alergii nie objawiają się w postaci ostrej reakcji na alergeny. Chodzi raczej o głębokie i długotrwałe działanie alergii wobec substancji, z którymi nasz organizm ma stały kontakt.
Przewlekłe formy alergii najczęściej dotykają ludzi silnie obciążonych dziedzicznie. Często sytuacja ta ma swój początek już we wczesnym dzieciństwie, przez uczulenie na podstawowy pokarm podawany (z reguły) codziennie lub substancje, które znajdują się stale w organizmie (np. Candida przy przewlekłej grzybicy jelit, rtęć przy posiadaniu plomb amalgamatowych). Częsty lub ciągły kontakt z alergenem prawie zawsze maskuje jego objawy. Oznacza to, że nie można rozpoznać bezpośredniego związku pomiędzy symptomami a alergią.
Pierwszym obcym gatunkowo białkiem, z którym kontaktuje się niemowlę (naszych kręgów kulturowych) jest z reguły krowie mleko. Praktycznie wszystkie sztucznie produkowane pokarmy dla niemowląt, z wyjątkiem specjalnych pokarmów dietetycznych, wytwarzane są z krowiego mleka. Na drugim miejscu znajduje się pszenica w formie mąki, grysiku, płatków itp. Jest ona również składnikiem wielu odżywek dla dzieci. Poza tym od około pierwszego roku życia podstawowymi, codziennie spożywanymi pokarmami są: chleb, pieczywo, czy też ciasta. Z kolei jaja kurze, które często uważa się za antygeny wywołujące alergię (głównie na podstawie dodatnich wyników testów), według naszych badań i doświadczeń wyjątkowo rzadko stają się czynnikiem sprawczym centralnych alergii.
Obraz chorobowy atopowego zapalenia skóry wywołanego Candidą
Do tej pory choroba ta była człowiekowi całkowicie nieznana. Spełniała jednak wszystkie kryteria przewlekłej choroby alergicznej. Dziś wiemy, że aby doszło do jej rozwoju muszą zaistnieć następujące warunki:
- zajęcie jelita przez grzyby Candida,
- uczulenie na grzyb, który (przy ciągłym kontakcie) działa jak przewlekły alergen,
- organizm musi znać szczególną formę reagowania obrazem AZS, albo przez istniejącą, albo przez już wyleczoną chorobę.